Tagarchief: klaverblad

De winkel is geopend!

Vanaf nu kan je op mijn website ook shoppen! En er gelden geen coronamaatregelen: je hoeft geen afspraak te maken, geen mondkapje op, en niet af te halen bij een loket of achterdeur.

Bestel je exemplaar van Klaverblad, naar keuze gesigneerd, met een persoonlijke boodschap, of onbeschreven, en je krijgt het kosteloos thuisgestuurd.

De laatste locatie

In de aanloop naar de publicatie van mijn thriller Klaverblad (18 februari 2021) deel ik elke twee weken een inspiratiebron of betekenisvolle locatie die een rol heeft gespeeld bij de totstandkoming van het boek. Dit is aflevering 6/6.


En dan ben ik je nog één laatste locatie schuldig. Dit is het slot van de reeks blogberichten over de inspiratiebronnen en locaties die een rol hebben gespeeld in de totstandkoming van Klaverblad. Dinsdag gaat Klaverblad exclusief in première bij Storytel, en twee weken en twee dagen later is het boek overal te koop. Dan hoef ik niets meer los te laten; dan kan je het zelf lezen of luisteren.

Deze laatste locatie uit mijn reeks berichten onder de tag #inspiloracatie, is bovendien mijn eigen favoriete locatie in het hele boek.

Het probleem is alleen dat ik over deze locatie helemaal niets kan zeggen.

En niet eens alleen omdat het een reusachtige spoiler zou zijn om er iets over los te laten. Het is veel te cool om deze locatie tijdens het lezen te ontdekken; ik wil je dat moment niet afpakken, het moment dat je deze plek samen met Zorah ontdekt.

Vertellen over deze locatie zou echter ook vergen dat ik iets loslaat over de aller-, allereerste inspiratiebron, het hele kleine dingetje waardoor het ontstaan van Klaverblad jaren geleden werd getriggerd in mijn hoofd. Nog voor ik De Vastgoedfraude en Nina las, voor ik De Spaghetticode zag, voor ik hoofdpersoon Zorah bedacht en het sms’je waarmee alle ellende begint. Over dat eerste kleine dingetje ga ik echter niets over loslaten, want daar kan ik in theorie zelfs mee in de problemen komen.

In plaats daarvan krijg je bij dit laatste blogbericht uit de reeks: het logo van Zorahs fictieve werkgever, Cloverleaf Consulting Group.

En als je het boek nog niet gelezen hebt, maar wel een vermoeden hebt van waar ik hier zo vaag over doe, dan hoor ik graag via het contactformulier wat je vermoeden is.

Niet dat ik ook maar iets ga bevestigen of ontkennen, natuurlijk…

Boekpresentatie Klaverblad: vandaagom 20:00

De boekpresentatie van Klaverblad vindt vandaag (18 februari) online plaats. Uiteraard zit een fysieke bijeenkomst er in deze tijden niet in, maar we maken er toch een feestje van, met een praatje van mij, een interview, en zoals dat hoort ook de (virtuele) uitreiking van het eerste exemplaar. Misschien valt er zelfs wel iets te proosten!

Wil je erbij zijn? Boekerij heeft een Facebook-event aangelegd, waarop je kan aanhaken. Maar ook als je geen Facebook hebt, kan je erbij zijn: het wordt die avond “uitgezonden” als YouTube Premiere.

Inspiratie: Nina Brink en WorldOnline

In de aanloop naar de publicatie van mijn thriller Klaverblad (18 februari 2021) deel ik elke twee weken een inspiratiebron of betekenisvolle locatie die een rol heeft gespeeld bij de totstandkoming van het boek. Dit is aflevering 5/6.


Sommige mensen beschikken over een gevaarlijke combinatie van geldingsdrang, hebzucht, grootheidswaan, zelfoverschatting en gewetenloosheid. Het meest tot de verbeelding sprekende voorbeeld is natuurlijk Donald J. Trump, maar er zijn er veel meer. Waar het zulke mensen lukt om macht en middelen te verwerven, volgen vaak (economische en persoonlijke) rampen, hoewel maar zelden voor henzelf.

Ik zal de laatste zijn om te beweren dat Nina Brink (Vleeschdraager/Aka/Storms) een van hen is. Al is het maar omdat mevrouw Storms de weg naar de rechtzaal goed kent en graag bewandelt.

Oordeel anders zelf maar. Het boek Nina van Eric Smit (Prometheus, 2010) geeft een indringend en ontluisterend beeld van haar carrière, persoonlijkheid en manier van ondernemen, met als dramatisch dieptepunt de beursgang van WorldOnline, de naald die de internetbubbel doorprikte.

En hoewel alles wat in Klaverblad gebeurt uiteraard volkomen fictief is, heb ik me voor de plot wel degelijk laten inspireren door de Klimopzaak, en de Spaghetticode, en zeker ook door Nina Brink en de beursgang van WorldOnline.

Locatie: Den Ruygen Hoek

In de aanloop naar de publicatie van mijn thriller Klaverblad (18 februari 2021) deel ik elke twee weken een inspiratiebron of betekenisvolle locatie die een rol heeft gespeeld bij de totstandkoming van het boek. Dit is aflevering 4/6.


Zolang ik me kan herinneren ben ik gefascineerd door bruggen. Mijn vrouw kan bevestigen dat het een van mijn dromen is om in een huis te wonen dat met een bruggetje met de openbare weg is verbonden (hoewel ons huidige, brugloze huis ook een droom is). Schellingwouderbrug, Golden Gate, Tower, Zuchten, Kwai; het overbruggen van het onoverbrugbare, het veronachtzamen van de zwaartekracht, de verbinding tussen twee gescheiden werelden.

Een van de meest fascinerende bruggen is voor mij wel het brugrestaurant over de A4. Lelijk, zielloos en ongezellig, biedt Den Ruygen Hoek wel een bruikbare anonimiteit die tot mijn verbeelding spreekt. Je kan er parkeren, tanken, je auto door de wasstraat halen, eten bij een scala aan karakterloze ketens, en zelfs een pak laten aanmeten. Verderop kan je bovendien overnachten bij Van der Valk, de meest generieke der hotelketens. En dankzij de brugconstructie kan je vanaf Den Ruygen Hoek zonodig in alle richtingen vertrekken–of vluchten.

Den Ruygen Hoek is in veel opzichten de tegenpool van Petrolea, maar tijdens het schrijven aan Klaverblad drong de plek zich telkens weer aan me op, tot ik me gewonnen gaf en er enkele scènes liet plaatsvinden.

Maar wel in de La Place. Er zijn grenzen.

Inspiratie: De Spaghetticode

In de aanloop naar de publicatie van mijn thriller Klaverblad (18 februari 2021) deel ik elke twee weken een inspiratiebron of betekenisvolle locatie die een rol heeft gespeeld bij de totstzemandkoming van het boek. Dit is aflevering 3/6.


Op 2 september 2015 zond Zembla onder de titel De Spaghetticode een documentaire uit over het mislukte ICT-project MRS bij de Sociale Verzekeringsbank. Het miljoenenproject was bedoeld om bij de SVB de ICT-voorzieningen te moderniseren, maar leverde uiteindelijk geen snipper werkende software op. Wel werden de rekeningen van softwaregigant Capgemini betaald, waardoor de overheid uiteindelijk meer dan 40 miljoen euro verbrandde aan een totale mislukking.

Lees verder…