Tagarchief: recensies

5 sterren van Chicklit.nl voor ‘Klaverblad’

De zoveelste enthousiaste recensie voor Klaverblad! Chicklit.nl heeft zojuist hun recensie gepubliceerd (lees hem hier), en ik weet niet hoe hij positiever had gekund.

Floris Kleijne heeft met Klaverblad een ontzettend sterk en spannend boek neergezet, en dat voor een debuut. Het is een goed boek om te lezen en je leest het in no time uit.

Het is inmiddels een lange lijst van positieve reacties en recensies aan het worden. Wat vond jij ervan?

Sterren

Ik ben zeer verguld, ik kan niet anders zeggen, met de enorm positieve ontvangst van Klaverblad. Het begon al vóór verschijnen met de enthousiaste reacties van de boekhandelaren. En al snel na het verschijnen publiceerden diverse boekbloggers hun beoordelingen, en ook die zijn in overgrote meerderheid zeer te spreken over mijn eersteling. VrouwenThrillers.nl volgde al snel, vandaag liet CooleSuggesties.nl hun enthousiasme blijken…

En maandag, maandag verscheen in De Telegraaf de recensie waar elke debutant van droomt. Vier sterren, prachtige lovende woorden, vijf kolommen over de volle breedte van pagina 1 van het cultuurkatern… en als kers op de taart heeft de recensent het boek ook écht begrepen, lees ik uit zijn beschrijving en oordeel. Dat hij dan ook nog plezier heeft beleefd aan mijn neologisme ‘ad-hokken’ maakt het voor mij helemaal af. Bedankt, Bertjan ter Braak!

Wat vind jij eigenlijk van Klaverblad?

Beroerde Broers

Een terugkerend verschijnsel uit de Nederlandse filmkritiek blijft me verbazen: de liefdadigheidsster. Het viel me voor het eerst op toen Zwartboek alom met vier of vijf sterren werd bewierookt, terwijl ik in de bioscoop uiteindelijk een middelmatige en weinig vernieuwende Nederlandse Oorlogsfilm zag, rijk voorzien van de cliché’s die al een halve eeuw in Nederlandse oorlogsfilms opduiken.

Sindsdien verdenk ik de recensenten ervan dat zij Nederlandse films structureel een sterretje (of twee) méér gunnen. Of ze dat doen om de Nederlandse filmindustrie te stimuleren, omdat ze inspanning en ijver laten meewegen, of dat ze de intrinsieke kwaliteit van het Nederlands product echt overschatten, daarop blijf ik het antwoord schuldig.

En hoe slaat dat op Broers?

Intelligente, meeslepende en complexe fantasy

Fantasy is een lastig genre. De trilogieën en langere reeksen worden elk jaar alleen maar dikker, en het lijkt wel of er maandelijks een nieuw subgenre wordt uitgevonden. Aan de andere kant voelen zowel de lezers als de uitgevers zich het veiligst op bekend terrein, waardoor ondanks alle ontwikkelingen de epische-fantasy-a-la-Tolkien het speelveld nog steeds domineert. Zowel internationaal als in ons eigen kleine taalgebied is het spelden in een hooiberg zoeken als je intelligentere fantasy wil lezen dan de oppervlakkige, eendimensionale epiek die gemeengoed is.

Gelukkig zijn er ook in ons eigen Nederland verrassende uitschieters naar boven. Boeken waarin complexiteit niet wordt geschuwd, waarin de wereldbouw doordacht en doorwrocht is, waar politieke, sociale en maatschappelijke verwikkelingen even belangrijk zijn als avonturen, queestes en magie. Een voorbeeld waar ik nog steeds blij van wordt is de Levend Zwart-bilogie (duologie?) van Paul Evanby, een tweetal ijzersterke romans (De Scrypturist en De Vloedvormer) die me nog steeds in vervoering kunnen brengen.

Alles goed en wel, maar wat vond je van Invocatie?